မဟာၐသဒက - နိပါတ်တော်လာ ၄၂၆
မဟာၐသဒက - နိပါတ်တော်လာ ၄၂၆
အစ
ရှေးရှေးနှစ်ပေါင်းများစွာက ကမ္ဘာလောကကြီးမှာ ကျင့်ဝတ်သိက္ခာနဲ့ ပြည့်စုံတော်မူတဲ့ ဘုရားလောင်းတစ်ပါးဟာ သားသမီးနဲ့တကွ မဟာၐသဒက လို့ခေါ်တဲ့ ရသေ့ကြီးအဖြစ် တည်ရှိခဲ့ပါတယ်။ ရသေ့ကြီးဟာ အလွန်တရာမှ ကျန်းမာသန်စွမ်းပြီး၊ အင်အားပြည့်ဝတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို ပိုင်ဆိုင်ထားပါတယ်။ သူ့ရဲ့ အင်အား ကလည်း ပြိုင်ဘက်ကင်းလောက်အောင် ကြီးမားလှပါတယ်။ ရသေ့ကြီးရဲ့ သီလ နဲ့ ပညာ ကလည်း အတုမရှိ မဟာမြတ်စွမ်းရည်တွေ ဖြစ်ပါတယ်။
ရသေ့ကြီးဟာ တောထဲမှာ သားသမီးငါးဦးနဲ့အတူ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း သီလမြောက်တဲ့ ဘဝကို ကျင့်သုံးနေပါတယ်။ သားသမီးတွေဟာလည်း ဖခင်ရဲ့ ကောင်းမြတ်သောတရား တွေကို နာယူပြီး၊ သီလ ကို စောင့်ထိန်းကာ၊ ကရုဏာ တရားကို အလယ်ထားပြီး နေထိုင်ကြပါတယ်။ သူတို့ရဲ့ ဘဝက ရိုးသားဖြောင့်မတ် ပြီး၊ သဘာဝတရား နဲ့ အတူ ယှဉ်တွဲနေထိုင်ကြတာ ဖြစ်ပါတယ်။
အဖြစ်အပျက်
တစ်နေ့သောအခါ၊ ရသေ့ကြီးရဲ့ သားသမီးတွေဟာ တောထဲမှာ အသီးအပွါး တွေ၊ ဆေးဖက်ဝင်အပင် တွေ လိုက်ရှာရင်းနဲ့ အလွန်တရာမှ အံ့ဖွယ်ကောင်းလွန်း တဲ့ ကျောက်စိမ်း ရွှေ ငွေ ပတ္တမြား တွေ ပြည့်နှက်နေတဲ့ ဂူ တစ်ဂူကို တွေ့ရှိခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီဂူထဲမှာ အလင်းရောင် ကလည်း အလွန်တရာမှ တောက်ပ နေပါတယ်။ သားသမီးတွေဟာ ပျော်ရွှင် ဝမ်းမြောက် အံ့သြ အမော တွေ ဖြစ်ကုန်ကြပါတယ်။
“အမေ၊ အဖေရေ! ကျုပ်တို့ အလွန်တရာမှ အံ့ဖွယ်ကောင်းလွန်း တဲ့ ရွှေ ငွေ ပတ္တမြား တွေ တွေ့ပါပြီ!” လို့ အော်ဟစ်ရင်း အိမ်ကို ပြေးလာကြပါတယ်။
ရသေ့ကြီးဟာ သားသမီးတွေရဲ့ စကားကို ကြားတော့ အံ့သြ မင်သက် သွားပါတယ်။ “အသင့်သားသမီးတို့၊ ရွှေ ငွေ ပတ္တမြား ဆိုတာ အလွန်တရာမှ တန်ဖိုး ရှိတဲ့ ပစ္စည်း တွေ ဖြစ်တယ်။ ဒါပေမယ့် အလွန်တရာမှ အန္တရာယ် လည်း များတယ်။ အလွန်တရာမှ မောဟ တဏှာ တွေ တိုးပွား စေနိုင်တယ်။ အလွန်တရာမှ ဆင်းရဲ ဒုက္ခ တွေ ဖြစ်ပေါ် စေနိုင်တယ်။”
သားသမီးတွေကတော့ ဖခင်ရဲ့ စကားကို နားမထောင်ချင်ကြပါဘူး။ သူတို့ဟာ ရွှေ ငွေ ပတ္တမြား တွေရဲ့ တောက်ပ မှု၊ တန်ဖိုး ကြီးမား မှု ကိုပဲ မြင်ကြပါတယ်။
“အဖေ၊ အမေ! ကျုပ်တို့ အလွန်တရာမှ ချမ်းသာ သွားမှာပါ။ ဘဝ တစ် ပါး တစ် လျောက် မ လို ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ
— In-Article Ad —
💡သင်ခန်းစာ
ဘုရားလောင်းတော်မြတ်သည် ကောင်းမွန်သော ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးဖြစ်ရန်ဆိုသည်မှာ အမှုကြီးများကို ဆုံးဖြတ်ခြင်း သို့မဟုတ် စစ်ပွဲများကို စီစဉ်ခြင်း၌သာ ကန့်သတ်ထားခြင်းမဟုတ်၊ ပြည်သူပြည်သားတို့၏ ဘဝ၏အသေးစိတ်အချက်အလက်များအားလုံးကို ဂရုပြုခြင်း၊ သေးငယ်သော ပြဿနာများကို နားထောင်ခြင်းနှင့် ပညာဉာဏ်နှင့် တရားမျှတမှုဖြင့် ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းခြင်းတို့ ပါဝင်ကြောင်း၊ ထို့ကြောင့် နိုင်ငံတော်နှင့် ပြည်သူပြည်သားတို့၏ ငြိမ်းချမ်းရေးနှင့် တိုးတက်မှုကို ဆောင်ကြဉ်းပေးကြောင်း ဖော်ပြတော်မူခဲ့သည်။
ပါရမီ: ပညာပါရမီ
— Ad Space (728x90) —
စိတ်ဝင်စားဖွယ် ဇာတ်များ
127Ekanipātaကက္ကဋဇာတ်
ကက္ကဋ ဇာတ်တော် ရှေးအခါက၊ သတ္တဝါတို့၏ စိတ်ကောင်း၊ စိတ်မြတ် မရှိတော့သည့် ကာလ၌၊ ဘုရားအလောင်းတော်သည် မဟ...
💡 မာန်မာနကို အလွန်အမင်း အသုံးချခြင်းသည် အလွန်တရာ အန္တရာယ်များ၏။ မည်သည့်အရာကိုမျှ အလွန်အမင်း မပြုလုပ်သင့်။ သနားကရုဏာသည် အလွန်တရာ အရေးကြီး၏။
196Dukanipātaကုက္ကုရ-ကုက္ကုရ-ဇာတ်တော်
ကုက္ကုရ-ကုက္ကုရ-ဇာတ်တော် အာနုဘော်ပြန့်နှံ့သော မြို့တော်ကို တည်ထောင်ခြင်း အလွန်ရှေးနှစ်ပေါင်းများစွ...
💡 မေတ္တာ၏ တန်ခိုး
176Dukanipātaအာလောက ဒေဝီ ဇာတ်တော်
အာလောကဒေဝီ ဇာတ်တော် မဟာသက္ကရာဇ် ၈၂၄ ခုနှစ်၊ ဝါခေါင်လပြည့်ကျော် (၁၄) ရက်နေ့၊ သောကြာနေ့။ မြတ်စွာဘုရာ...
💡 အလင်းရောင်သည် အသိဉာဏ်၊ အလှအပ၊ ဘဝတိုးတက်မှုတို့၏ အရင်းအမြစ် ဖြစ်သည်။ အမှောင်သည် ပျက်စီးခြင်း၊ ဆုံးရှုံးခြင်းတို့၏ အရင်းအမြစ် ဖြစ်သည်။ ကိုယ်ကျင့်တရားကောင်းမွန်ခြင်း၊ အမှားကိုဝန်ခံ၍ ပြင်ဆင်ခြင်းတို့သည် ဘဝကို တိုးတက်စေသည်။
462EkādasanipātaThe Bodhisatta as a Peacock (Gijjha Jataka)
ဂဠုန်ဗြဟ္မာ မင်းမြတ်၏ ဇာတ်တော် ရှေးရှေးအခါက တောအုပ်ကြီးတစ်အုပ်အလယ်၊ မဟာတောအုပ်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ကျယ်ဝန...
💡 မိမိ၏ မာနနှင့် အတ္တကို စွန့်လွှတ်၍ သူတစ်ပါးကို ကူညီခြင်းသည် အမြတ်ဆုံးသော ကောင်းမှုဖြစ်သည်။ အသိဉာဏ်ကင်းမဲ့ခြင်းနှင့် အထင်ကြီးခြင်းတို့သည် ဘေးအန္တရာယ်ကိုသာ ဖိတ်ခေါ်တတ်သည်။
26Ekanipātaဆင်မင်းနှင့် မုန်တိုင်း
ဆင်မင်းနှင့် မုန်တိုင်း ကမ္ဘာဦးခေတ်၊ ဘုရားအလောင်းတော် ဆင်မင်းအဖြစ်ကို ရောက်တော်မူစဉ်က ဖြစ်တော်မူသော...
💡 အလွန်အေးချမ်းသာယာစွာ နေထိုင်ခြင်းကား၊ မဂ်ဖိုလ်တရားကို ဆင်ခြင်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်၏။ မည်သည့် အန္တရာယ်ကိုမျှ မကြောက်မရွံ့၊ အေးချမ်းသာယာစွာ နေထိုင်ခြင်းကား၊ မဂ်ဖိုလ်တရားကို ဆင်ခြင်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်၏။
61Ekanipātaခန္တီယဇာတ်
ခန္တီယဇာတ်ရှေးရှေးအခါက ဝေဒဘူမိတိုင်းတွင် မဟာပဒုမမင်းကြီး စိုးစိုးစံစံမင်းပြုတော်မူ၏။ ထိုမင်းကြီးသည် ...
💡 သည်းခံစိတ်သည် ဘဝ၏ အခက်အခဲများကို ကျော်လွှားရန် အထောက်အကူပြု၏။ သည်းခံစိတ်ရှိသူသည် စိတ်ဆင်းရဲမှုမှ ကင်းဝေး၏။
— Multiplex Ad —